18-06-06

ZONDAG 18 JUNI 2006: het groene testament van Gilbert Desloovere

Het onvermoede hoekje van vandaag is een geheim bos in de stad. Het is een natuurgebied tussen een sociale woonwijk en een berm van de Kortrijkse ringweg. Buurtbewoners namen het initiatief om de restgrond om te toveren van sluikstort tot natuurtuin. Natuurpunt Kortrijk steunt de werkgroep. De tuin is genoemd naar de man die in zijn laatste levensjaren al zijn energie opofferde voor zijn natuurproject: Gilbert Desloovere. Hij heeft er zich letterlijk dood gewerkt. Zijn bos is het bezoeken waard.

Bos

Van buitenaf kun je het niet vermoeden, maar als je erin loopt, waan je je zonder overdrijven in een bos. Het 'bos', volgens Natuurpunt 'een groene oase in de stad', is gelegen helemaal op het einde van de Goedendaglaan. Het is een strook van 1 hectare tussen de beboste helling van de in de hoogte gebouwde Kortrijkse ringweg en de Olmenlaan. Aan de andere kant van het groengebied kom je uit op het recent aangelegde fietspad op de oude spoorweg naar Ronse en op de Dokter Snellaertstraat. Beide straten maken deel uit van de sociale woonwijk Nieuw Kortrijk.

Het bosachtig uitzicht van de Natuurtuin Gilbert Desloovere is vooral te danken aan de beboste talud van de Ring R8. Niet onterecht beschouwt Natuurpunt Kortrijk de met inheemse bomen en struiken beplante boorden van de R8 als biologisch waardevol.

Beneden de hoge berm staat een transfostation van Elia, de semi-publieke maatschappij die het hoogspanningsnet in ons land beheert. Weinigen weten dat hier de hoogspanningsleidingen toekomen die een groot stuk van Kortrijk van elektriciteit voorzien. Als noodweg naar dat transfostation houdt Elia de strook grond tussen de berm van de Ring en de sociale woonwijk (van Goedkope Woning Kortrijk) in eigendom. Een keer per jaar kwamen zware machines van de elektriciteitsproducent de spontane begroeiing kortwieken.

Gilbert Desloovere

Die weg en de brede strook ernaast was jarenlang een doorn in het oog van de buurtbewoners. Door velen werd de grond gebruikt als sluikstort, voor bouw- en tuinafval bijvoorbeeld. En toen verscheen Gilbert Desloovere op het toneel. Als gepensioneerde arbeider (Bekaert Zwevegem) presteerde hij het om in één jaar de niet de onderschatten opleiding van natuurgids tot een goed einde te brengen. Eerder al sprong hij bij in de werking van MOBO, een gekende Kortrijkse organisatie van en door kansarmen.

Als vertegenwoordiger van MOBO ging hij aankloppen bij Electrabel, waaruit later Elia ontstond. Hij vroeg de grond in beheer voor een 'natuurtuin'. Liever dat dan een probleemstort dacht de eigenaar van de grond en in 1998 kreeg MOBO het terrein in gebruik. Gilbert, toen al ernstig ziek, wist van geen ophouden en snoeide, maaide, plantte, zaaide en ruimde er afval, soms tot 13 uur per dag. Voor hij stierf in 2002 maakte hij enkele buurtbewoners enthousiast voor zijn project. Een van hen was Georges De Clerck, die hij had leren kennen in de Milieuraad, toen een open raad.

Het oorspronkelijke plan van MOBO was om daar tussen parkachtig groen een 'beeldenpark' te maken, met beelden gemaakt door de atelierwerking van MOBO. Dat idee is intussen verlaten voor een natuurgebied. Maar één beeld of gedenkplaat zou er niet misstaan: Gilbert Desloovere verdient een monument.

Werkgroep

Na het overlijden van Gilbert Desloovere nam Georges De Clerck de fakkel over. Hij vormde een werkgroep met buurtbewoners. Daarvan is hijzelf voorzitter en actiefste lid. Penningmeester en zeer actieve medewerker is Jacques Stockman. Secretaris is Thierry Meerschman. De werkgroep organiseert de vrijwilligerswerking. Zo zijn er aan elke ingang van de tuin wijkcomposteerbakken. Wijkbewoners brengen er hun keukensresten en tuinafval. Het compost wordt gebruikt om onder de bomen te strooien.

Nu en dan organiseert de werkgroep een grote mobilisatie. Op de Dag van de Natuur in november 2002 verleenden stad en Goedkope Woning actieve medewerking. Veel praktisch werk wordt evenwel verzet door ploegen die Thierry Meerschman begeleidt in het kader van werkervaringsprojecten van Ak-tractie, een initiatief van CAW Piramide. Ak-tractie wordt door de VDAB erkend als vooropleiding voor langdurige werklozen.  Die ploegen doen aan natuurbeheer: bosmaaien, wilgen snoeien, houtwallen opbouwen en onderhouden, grachten uitdiepen, houtmijten opzetten, enzovoort. Ze maakten ook een prachtige voederplank voor vogels.

Inmiddels heeft Natuurpunt de werkgroep erkend en de organisatie heeft het gebruikscontract met Elia overgenomen van de MOBO. De werkgroep krijgt professionele steun van Natuurpunt, maar de beloofde inventarisatie van de aanwezige natuurschatten heeft Natuurpunt nog niet afgewerkt.

Op aandringen van Natuurpunt stelt de werkgroep de tuin open voor het publiek. Het is wel niet de bedoeling dat het een speeltuin wordt. De natuurontwikkeling staat voorop.

De natuur is er zich zichtbaar aan het herstellen. De zompige gronden staan - wat te verwachten is - vol waterzuigende wilgen. De werkgroep wil die drastisch  uitdunnen om te voorkomen dat de grond opdroogt en om waterminnende planten meer kansen te geven. De hoge bomen trekken meer en meer vogels aan die bossen opzoeken. 's Morgens word je er verwelkomd door de tsjiftsjaf, en als je geluk hebt bespeur je er een torenvalk op bezoek. Distelvinken, mezen, spechten en andere vinden er hun gading. De plassen, restanten van grachten en beken, liggen er verscholen in het struweel. Het krioelt er van duizenden dikkoppen, salamanders, padden en kikkers. Natuurliefhebbers vallen er van de ene verrassing in de andere.

Buurtfeest

Op zaterdag 12 en zondag 13 augustus organiseert de werrkgroep een buurtfeest. Het is de bedoeling de mensen de tuin te leren kennen, maar ook wat geld te verzamelen voor de aankoop van onderhoudsmateriaal en brandstof voor de grasmachines en de bosmaaier.

 

 

00:04 Gepost door Marc Lemaitre | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.